دوست داشتن مر مؤمن را در راه خدا از بزرگترين شعبه‌هاى ايمان است ، هلا هر كه دوست داشت در راه خدا و دشمن داشت در راه خدا و عطا كرد در راه خدا و دريغ داشت در راه خدا او از برگزيده‌هاى خدا است . ( 1 ) 4 - از ابى بصير از امام صادق ( ع ) گويد : شنيدمش مىفرمود : آنها كه در راه خدا با همديگر دوستى كنند . روز قيامت بر فراز منبرهائى از نورند ، نور چهره‌شان و نور تنهاشان و نور منبرهاشان به هر چيزى تابد تا آنكه بدان شناخته شوند و گويند : اينانند كه در راه خدا همديگر را دوست داشتند . ( 2 ) 5 - از فضيل بن يسار ، گويد : از امام صادق ( ع ) پرسيدم از حب و بغض كه از ايمانند ؟ در پاسخ فرمود : مگر ايمان جز حب و بغض است ؟ سپس اين آيه را خواند ( 7 سوره حجرات ) : « محبوب كرد ايمان را براى شما و آن را در دلهاى شما آراست و مكروه و نفرت آميز كرد نزد شما كفر و فسق و نافرمانى را ، آنانند راه يافته‌ها » . ( 3 ) 6 - از امام صادق ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) به اصحابش فرمود : كدام يك از حلقه‌هاى ايمان محكم ترند ؟ گفتند : خدا و رسولش داناترند و برخى گفت : نماز و برخى گفت : زكات و بعضى از آنها گفت : روزه و بعضى گفتند كه : آن حج است و عمره و بعضى